9.DE VERJAARDAG VAN DE KLEINE

 Eindelijk is de grote dag aangebroken . De kleine is al vroeg wakker en wil meteen naar beneden. Maar dat mag niet. "Je moet je nog aankleden voor het feest," zegt zijn moeder. Maar de kleine weet niet hoe dat moet want hij heeft nog nooit kleren aangehad. "Kijk, oma heeft dit voor jou gebreid," zegt ze terwijl ze hem een pakje geeft. Er zit een hele mooie trui in. De kleine trekt hem meteen aan. Met een capuchon, net als Finn. Hij vindt de trui mooi en voelt zich heel groot.

   

Van beneden wordt geroepen: "waar is de birthday boy, waar is de jarige Job?" Vader kijkt naar beneden en zegt: "Kom op de balustrade staan dan kan iedereen je nieuwe trui zien." Beneden wachten alle dieren en als de kleine op de balustrade staat beginnen ze allemaal te zingen. “Lang zal hij leven in de gloria ” klinkt het heel erg hard en heel erg vals. Kleine en zijn ouders zien nu ook het spandoek. Het is niet zo mooi gemaakt maar wel heel lief.
De poesjes hebben het gemaakt.

Iedereen is in afwachting van wat komen gaat.

De mevrouw verwelkomt iedereen en het feest begint. Er zijn heel veel pakjes om uit te pakken. Iedereen krijgt een hand en een kus. De moeder van de kleine is zo trots.

   

Dan komt Daan met het allerlaatste cadeau. Wat een enorm pak. Hij kan het bijna niet dragen. Samen openen ze het pak en wat zit erin? Een echte trapauto! “Ik heb hem zelf gemaakt” zegt Daan trots. “Bij de opa’s”.

   

De kleine wil in de auto gaan zitten maar dat gaat moeilijk. Zijn staartje zit in de weg en hij kan met zijn voeten niet bij de pedalen.
“Zal ik helpen”, zegt Hidde en hij gaat in de auto zitten. "Kom achterop staan kleine,” zegt hij “ik zal wel rijden”.

 

Het gaat geweldig. Ze rijden een paar rondjes en natuurlijk willen de andere dieren ook. Kleine vindt het geweldig. Hij staat te glunderen achterop.

"Mevrouw, mevrouw" roept de kleine zachtjes, "mag ik iets vragen?"
"Natuurlijk".
“Wanneer gaat die schutting weg Ik wil zo graag weten wat erachter zit ”.
En het is niet alleen de kleine die dit graag weten wil.
Dus vraagt de mevrouw of alle kinderen naar de schutting willen komen. Zelfs puber, Daan en Renate voelen zich opeens weer kind en komen ook naar voren.

 

Onder luid gejuich en applaus halen Melvin en John de schutting weg.
Wat daarachter vandaan komt is een echt kinderparadijs. De mevrouw van het DOC heft een indiaans dorp gehuurd, complete met 2 grote jongens  als indiaan verkleed. Zij zullen met de kinderen gaan spelen zodat de groten ongestoord feest kunnen vieren.

Maar eerst wil de mevrouw nog weer iets zeggen. “Nou ja, het is haar cadeau. Als het maar niet te lang duurt. ”

 

 Dan mag iedereen gaan spelen. De kleintjes rennen op de wigwams en de hobbelpaarden af.

  

Daan en Renate lopen richting een bankje dat achterin staat. Puber loopt met hen mee om ook daar te gaan chillen.